Zakorzeniona w ponad dekadzie niezachwianej współpracy, ta skrupulatnie wyselekcjonowana antologia odsłania kolejną ewolucję brzmienia Eli & Fur, jednocześnie ujawniając ich najbardziej autentyczną ekspresję do tej pory. Każda kompozycja wprowadza nowe - ale znajome - doznania, oferując przejmującą demonstrację ich umiejętności pisania piosenek (zaczynały jako tekściarki dla artystów, takich jak Pet Shop Boys, Girls Aloud, The Saturdays), zakresu artystycznego i wiedzy technicznej. Każda piosenka opowiada własną historię "o pięknie wszystkich zakątków nocy, od świtu do zmierzchu i błysków pomiędzy". W tym nocnym interludium zasłona między sobą a otoczeniem staje się cienka, a czas nagle staje w miejscu. Gdy świat zewnętrzny zanika, pojawia się poczucie ukojenia i sanktuarium, otwierając drzwi dla zwyczajności, by ustąpić miejsca niezwykłości. Platoniczne bratnie dusze splecione wspólną wizją dźwiękową, ich talenty żywe, hipnotyzujące, a jednocześnie odrębne, urodzona w Londynie i mieszkająca w Los Angeles para bez skrupułów przesuwa granice muzyki elektronicznej przez głęboko osobisty obiektyw, który jest w równym stopniu enigmatyczny, mroczny i emocjonalny. Ich wydawnictwa i występy, będące symfonicznym świadectwem ich dynamicznych perspektyw i wspólnych doświadczeń, mocno umiejscowiły tę parę na czele sceny house i techno, wydając w Crosstown Rebels, Anjunadeep, Cercle, Armada Deep oraz ich własnej NYX Music. Ich liczne talenty obejmują świat mody, poprzez scyntylacyjną współpracę ze Stellą McCartney i YSL oraz występy na pokazach Dior.dyjny Joe Henry’ego , wydany w sierpniu 2009 roku, a zarazem jego trzeci album wydany przez wytwórnię ANTI.

„Brut” to piąty studyjny album Brodki - wokalistki, kompozytorki, autorki tekstów, reżyserki klipów, artystki wszechstronnej, która tyle samo uwagi poświęca warstwie muzycznej, tekstowej, jak i wizualnej - wszystkiemu, co tworzy. „Brut”, to coś wytrawnego, surowego, bez lukru. To także odwołanie do brutalizmu, stylu w architekturze, który zakłada, że najważniejsze są przestrzeń, forma, uwrażliwienie na właściwości stosowanych materiałów i nadawanie im nowych znaczeń. Brodka na „Brut” sięga po materiały dobrze jej znane, ludowe okaryny, piszczałki, dudy, które tym razem sampluje, tworząc z nich nowe instrumenty o niekończącej się skali. Zamienia organiczne w syntetyczne. Podczas pracy w londyńskim Flesh and Bone Studios, pod okiem producenta Oli’ego Baystona, powstał bezkompromisowy materiał, napędzany klasyczną sekcją rytmiczną, w którym pobrzmiewają echa punk rocka, trip hopu czy grunge’u. Płyta „Brut” przepełniona jest powidokami z przeszłości i tęsknotą do lat 90tych, w odważnym i nowoczesnym wydaniu. Brodka w warstwie tekstowej „Brut” otwiera między innymi dyskusję na temat roli płci. Odważnie mierzy się ze stereotypami narzuconymi przez społeczeństwo, wyraża potrzebę wyjścia z utartych konwenansów, tworzy figurę łączącą elementy kobiecości i męskości. Na okładce albumu Brodka umieściła swoją archiwalną fotografię, ponieważ jak sama mówi, wiąże się ona z wieloma treściami na płycie i dopełnia całą opowieść: „Widzicie mnie w wieku lat 5, kiedy fakt bycia kobietą nie miał jeszcze żadnego znaczenia. Był to czas niewinności i beztroski, ale także nieświadomości przyszłych oczekiwań, które społeczeństwo nakłada na kobiety. Wąż, który mnie oplata symbolizuje pokusy, grzechy, czy tak jak na tym zdjęciu, wszystko to, co może czekać na tę dziewczynkę w przyszłości. I właśnie to zderzenie wydało mi się szczególnie ciekawe…”.