Debiutancka płyta zespołu Coldplay "Parachutes" wypełniona jest nastrojową, świadczącą o dojrzałości zespołu muzyką, która zachwyciła tak krytykę, jak i coraz liczniejsze grono słuchaczy. Maniera wokalna Chrisa Martina przypomina nieco sposób śpiewania Eddie Veddera z Pearl Jam, choć X - od wieków symbol wielkiej niewiadomej Y - 24. litera alfabetu angielskiego, wymowa: "Why?" - pytanie o przyczynę i powód Posłuchaj i rozszyfruj tajemnicę zapisaną na X&Y! Po albumie "A Rush Of Blood To The Head", który przyniósł formacji Coldplay nagrodę Brit i Grammy w 2002 roku, nadszedł czas na nową płytę jednego z najznakomitszych zespołów Wielkiej Brytanii. Przez ostatnich 12 miesięcy, w kilku studiach w Wielkiej Brytanii, muzycy Coldplay nagrywali płytę zatytułowaną "X&Y". Produkcją najnowszego albumu zajął się Danton Supple (Morrissey, Elbow), Ken Nelson (Badly Drawn Boy, Kings of Convenience) oraz sam zespół. Jak twierdzą nieliczni już zaznajomieni z najnowszym brzmieniem zespołu, album "X&Y" przedstawia Coldplay jako zespół tworzący na podstawie dotychczasowych osiągnięć i jednocześnie opierający się pokusie powtarzania się. "Chcieliśmy spróbować nowych rzeczy, iść do przodu wraz z naszym brzmieniem," mówi Jonny Buckland, gitarzysta zespołu, "Nadal jednak skupiamy się na wokalu, a głos Chrisa brzmi teraz dojrzale i niesamowicie!" o prawdziwe przeboje. Grupa została zaproszona na największe tegoroczne angielskie festiwale: między innymi wystąpiła w Glastonbury i na V2000 w Staffordshire."Parachutes" sprzedał się w ilości 5 milionów płyt na całym świecie, zdobywając nagrody NME i Q, a także 2 nagrody Brits i nagrodę Grammy w kategorii "Best Alternative Album".

Pierwsze na świecie wydanie dyskografii największego zespołu w historii rocka po cyfrowej obróbce, w nowym opakowaniu i z dodatkowymi wyjątkowymi zdjęciami, nowymi i rozszerzonymi tekstami, a także wzbogaconej o mini-dokumentalny film wideo na temat tworzenia każdego albumu, z własnym komentarzem Beatlesów. Te klasyczne albumy zostały po raz pierwszy wydane na CD w roku 1987, gdy zostały przeniesione z oryginalnych nagrań. Od tego czasu rozwinęła się technologia i można powiedzieć, że Beatlesi, jako ostatni ze wspaniałych prawdziwie klasycznych zespołów muzycznych, `dorobili się` udoskonalonej wersji swoich wydawnictw. W proces re-masteringu zaangażowano zespół inżynierów, którzy pracowali w światowej sławy studiach Abbey Road. Wynikiem wspólnej pracy są doskonale brzmiące płyty CD w idealnym opakowaniu. Należy także pamiętać, że pierwsze cztery albumy - `Please Please Me` - `Beatles For Sale` zostaną po raz pierwszy wydane w stereo na CD. Wszystkie albumy z singlami zostały opakowane w potrójnie składane okładki wykonane z ekologicznego, certyfikowanego papieru i wydawane z zestawem historycznych notatek na temat każdego albumu, wraz z informacjami o całym procesie tworzenia nagrania w tamtym czasie, co usatysfakcjonuje zarówno zwykłego kupującego jak i wiernych fanów. `The Beatles` (White Album) jest wydawany w czteroczęściowym pudełku i zawiera oryginalny plakat z wydania na płycie winylowej zmniejszony do formatu CD. Dodatkowo dwa albumy Past Masters zostały połączone w jeden zestaw jako podwójne CD. Dodatkowa zawartość na wszystkich oryginalnych albumach (z wyłączeniem Past Masters) to mini-dokumentalny film wideo opowiadający historię albumu z wykorzystaniem oryginalnego materiału filmowego z własnego archiwum Beatlesów, jak również archiwalnych zdjęć i komentarza samych Beatlesów oraz George`a Martina. Wideo jest w formacie Quicktime, do odtworzenia na komputerze.

Trzeci w dyskografii Radiohead pełnowymiarowy album "OK Computer", który ukazał się w maju 1997 roku, nie tylko postrzegany jest za jedno ze szczytowych osiągnięć zespołu z Abingdon, ale też jest jedną z najważniejszych pozycji całej dekady. Jak mówi sam Thom Yorke, muzyczną inspiracją dla tego albumu było niezwykle gęste i przerażające brzmienie płyty "Bitches Brew” Milesa Davisa. "To było jak budowanie czegoś i patrzenie, jak się rozpada. Na tym polegało jego piękno. I to samo staraliśmy się zrobić tworząc (OK Computer)". Przy innej okazji lider Radiohead tłumaczył: "atmosfera może wydawać się szokująca, gdy słuchasz jej po raz pierwszy, ale co najwyżej może szokować jak atmosfera "Pet Sounds” The Beach Boys”. Album charakteryzuje bardziej rozbudowane instrumentarium, wśród którego pojawił się: elektryczny fortepian, melotron, dzwonki orkiestrowe czy instrumenty smyczkowe.

Na potrzeby tego albumu Bowie przeniósł się do Cherokee Studio w Los Angeles i włączył elementy swojego okresu 'Plastic Soul', łącząc je z bardziej eksperymentalnymi elementami, które miały stać się bardziej widoczne na kolejnych kilku albumach. Pierwszy singiel z albumu, GOLDEN YEARS, wydany w listopadzie 1975 roku, zapewnił Bowiemu miejsce w pierwszej dziesiątce list przebojów po obu stronach Atlantyku. Drugi singiel, TVC 15, został dziesięć lat później usłyszany i zobaczony przez prawie 2 miliardy ludzi, gdy Bowie wybrał go na otwarcie swojego występu na Live Aid. Brzmienie STATION TO STATION było częściowo inspirowane rosnącym zainteresowaniem Bowiego muzyką elektroniczną i porywającymi rytmami zespołów wywodzących się z Niemiec, takich jak NEU! i Kraftwerk, co jest najbardziej widoczne w trwającym dziesięć minut utworze tytułowym, przy jednoczesnym zachowaniu rytmów idealnych na parkiet w piosenkach takich jak STAY i GOLDEN YEARS. Harry Maslin, który współpracował z Bowiem przy niektórych utworach na jego poprzednim albumie, YOUNG AMERICANS, został wybrany na współproducenta Bowiego. We wrześniu 1975 roku weszli do studia z ograniczonym, ale zgranym zespołem w składzie: Carlos Alomar i Earl Slick na gitarach, George Murray na basie, Dennis Davis na perkusji, przyjaciel Bowiego z dzieciństwa Geoffe MacCormack (pod pseudonimem Warren Peace) w chórkach, oraz – wypożyczony z E-Street Band Bruce'a Springsteena – Roy Bittan na pianinie i organach. Maslin stwierdził później, że wokale w wyróżniających się utworach WILD IS THE WIND i GOLDEN YEARS były pierwszymi ujęciami Bowiego. Dziesięć dni po premierze albumu, David rozpoczął trasę koncertową ISOLAR TOUR, która objęła ponad 65 koncertów w 11 krajach i jest uznawana za niezwykle wpływową ze względu na zastosowanie szeregów białych świateł fluorescencyjnych na tle czarnych kulis. Po zakończeniu trasy, Bowie rozpoczął pracę nad debiutanckim solowym albumem Iggy’ego Popa, The Idiot, kiedy to obaj artyści wraz z producentem Tonym Viscontim przenieśli się do Berlina, aby zmiksować płytę. David osiedlił się tam, gotowy do rozpoczęcia swojej kolejnej przełomowej muzycznej przygody. To nowe tłoczenie STATION TO STATION zostało wycięte na dostosowanej tokarce Neumann VMS80 z w pełni zregenerowaną elektroniką, na podstawie zrekonstruowanych do 192kHz masterów z oryginalnych taśm-matek Record Plant, bez dodatkowego przetwarzania podczas transferu. Masterowanie half-speed zostało wykonane przez Johna Webbera w AIR Studios.

Fani otrzymują na nowo zmiksowany oraz uaktualniony materiał z oryginalnych taśm z 1987 roku, który w 2019 roku na potrzeby boxu "The Later Years" przygotowali Andy Jackson i David Gilmour, z pomocą Damona Iddinsa. Album ukazuje się na pojedynczym krążku CD, zestawach CD +DVD i CD + Blu-Ray, a także na podwójnym, 180-gramowym winylu wytłoczonym w formacie half-speed (45 rpm) dla lepszej jakości dźwięku. Projekt "The Later Years" z 2019 roku dał możliwość odświeżenia albumu "A Momentary Lapse Of Reason". Przywrócono klawiszowe wersje Richarda Wrighta i dograno partie perkusji z Nickiem Masonem. Producentom - Davidowi Gilmourowi oraz Bobo Ezrinowi - udało się przywrócić kreatywną równowagę między trzema członkami Pink Floyd. Album zawiera także nową okładkę z alternatywnym zdjęciem łóżek autorstwa Roberta Dowlinga.